تبیین

☘آیت الله کوهستانی (١٣): مرحوم کوهستانی زندگی ساده و بی آلایشی داشت. اتاقی که معمولا برای پذیرایی میهمانان آماده بود و نسبتا اتاق بزرگی بود، فرشش حصیر و در گوشه اتاق یک منبر کوتاه یک پله، یک جلد قرآن بزرگ و یک جلد رساله و چند عدد مهر وجود داشت و دیگر چیزی نبود. خود آیت الله کوهستانی هم روی همان حصیر، گاهی روی نمد پشمی می نشست ولی در اتاق، معنویت عجیبی بود. انسان را از توجه به دنیا باز می داشت و متوجه خدا می کرد. حتی بعضی از اولیاء خدا می گفتند: در این اتاق، حضرت ولی عصر مکرر نزول اجلال فرموده اند. ⚡️⚡️⚡️ از جمله آقای "شیخ علی کاشانی" می فرمود: یک شب در این اتاق مشغول نماز مغرب شدم، دیدم حضرت بقیّة الله ارواحنا فداه تشریف آوردند و در گوشه اطاق پشت به قبله به نحوی که من در نماز صورت مبارکشان را می دیدم نشسته اند. من با خودم فکر کردم که اگر نماز را بشکنم و عرض ادب به محضر مقدّسشان بکنم شاید از این عمل من، خوششان نیاید و قبل از آنکه متوجّه ایشان بشوم تشریف ببرند، پس چه بهتر نمازم را نشکنم که اگر اراده فرموده باشند من با ایشان حرف بزنم، تا بعد از نماز صبر می فرمایند. نماز را خواندم. ⚡️⚡️⚡️ در بین نماز بعضی از جملات را حضرت با من می گفتند مخصوصاً جمله «یا مَنْ لَهُ الدُّنْیا وَالْآخِرَة اِرْحَمْ مَنْ لَیْسَ لَهُ الدُّنْیا وَالْآخِرَة» را که در سجده آخر چون با حال بهتری می خواندم امام هم آن را مکرّر با توجّه و حال بیشتری اداء می فرمودند ولی به مجرّدی که می خواستم سلام نماز را بدهم حضرت ولیّ عصر ارواحنافداه رفتند. 📗ملاقات با امام زمان ارواحنافداه #شرح_حال_اولیاء_خدا @bidary11